Uit mijn ooghoek…

Vorige week had ik voor mijn vrijwilligerswerk hier in B een gesprek met een 85 jarige vrouw. Leeftijd en vrouw-zijn doen hier totaal niet ter zake, maar het gaat er om dat ik bij een vreemde in huis een gesprek had.
We zaten aan de tafel en ik begon met enkele 10tallen vragen. Opeens vanuit mijn ooghoek zag ik 3 meter verderop op een lage kast wat blauw servies staan. Heeee…dacht ik en meteen was mijn aandacht ver te zoeken. Ondertussen ga ik door met de vragen en kijk af en toe naar die kast. Jawel op zo’n afstand leek het toch echt wel wat op een rond model LL chocoladepot. Ik praat gewoon door want ik vond het wat onbeleefd om op een ander onderwerp door te gaan. Soms tref ik het wel dat 85 jarigen kort van stof zijn, maar vaak word ik enigzins ‘juichend’ binnengelaten en ben ik ipv 30 minuten, soms wel 2 uur bezig. Het ene verhaal vertellend nog mooier en uitgebreider dan het andere. En eerlijk gezegd komt het me niet altijd uit.
Jullie snappen het al: het werd een lang gesprek en ik maar steeds naar die kast kijken. Gelukkig bleef die pot daar wel gewoon staan en aan het einde van het gesprek deed ik net of mijn oog er plotseling op viel. Ik vroeg of ik even er naar mocht kijken. Jawel dat mocht, en ik hoorde meteen een (volgend) lang verhaal hoe die pot met de kopjes, suikerpot en zeefjesbakje door erfenis bij haar binnen waren gekomen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in (decor 206) rond LL servies. Bookmark de permalink .